De illusie van een onafhankelijke software-stack
Je trekt je portemonnee voor een abonnement op een nieuwe AI-tool die belooft je klantenservice of administratie te automatiseren. De verkoper pronkt met de nieuwste integraties, en je denkt slim te zijn door je IT-budget een beetje te spreiden en niet al je eieren in het vertrouwde Microsoft-mandje te leggen. Wat we in de praktijk zien, is dat die eieren toch in exact hetzelfde mandje belanden, alleen met een flitsender etiket erop. De recente gezamenlijke persverklaring van OpenAI en Microsoft klinkt op het eerste gezicht als een slaapverwekkende update over licenties en aandeelhouders. Toch legt het een harde realiteit bloot voor iedereen die zijn bedrijf aan het digitaliseren is. OpenAI sluit weliswaar vrolijk deals met Amazon en haalt miljarden op bij nieuwe investeerders, maar Microsoft maakte deze week glashelder wie er echt de baas is over de infrastructuur. Elke keer als jouw nieuwe, hippe software een verzoek naar OpenAI stuurt – of dat nu via een startup loopt of via de servers van Amazon – belandt dat verzoek uiteindelijk op de servers van Microsoft Azure. Je waant je als ondernemer in een dynamische markt vol keuzevrijheid, maar de onderliggende fundering is stilletjes een gemonopoliseerde snelweg geworden waar één speler de tolpoortjes beheert.
Waarom je huis op andermans grond staat
Waarom dit je zou moeten interesseren, zit hem in het technische detail van ‘stateless APIs’. Het klinkt abstract, maar het betekent simpelweg dat wanneer jij een AI-systeem een opdracht geeft – bijvoorbeeld het samenvatten van een vijftig pagina’s tellend contract – dat systeem de rekenkracht niet lokaal uitvoert. De berekening gebeurt in de cloud. En Microsoft heeft keihard contractueel vastgelegd dat zij de exclusieve cloudprovider blijven voor de rekenkracht achter de OpenAI modellen. Zelfs als een concurrent een schitterende nieuwe interface bouwt met de intelligentie van OpenAI erin, stroomt de rauwe data via Azure. Voor een MKB-bedrijf heeft dit een tweeledig effect. Aan de ene kant biedt het een flinke dosis stabiliteit. Je hoeft je geen zorgen te maken of de nieuwste AI-startup waar je je klantdata aan toevertrouwt de serverbeveiliging wel op orde heeft. Uiteindelijk leunen ze op de enterprise-grade beveiliging van een techgigant. Aan de andere kant creëert het een blinde vlek in je bedrijfsrisico’s. Stel dat je besluit je hele orderverwerking te automatiseren met een mix van tools die bewust buiten het Microsoft-ecosysteem vallen, puur om flexibel te blijven. Je steekt duizenden euro’s in de ontwikkeling van een workflow die facturen scant, inleest en automatisch de voorraad bijwerkt in je webshop. Als Microsoft morgen besluit de prijzen voor Azure-rekenkracht te verhogen, of de voorwaarden voor AI-gebruik strenger maakt, voel jij die klap direct op je maandelijkse factuur. Je leverancier moet die kosten namelijk gewoon doorberekenen. Je bouwt je huis op de grond van iemand anders, zelfs als je de stenen bij de concurrent hebt gekocht.
Stop met het najagen van leveranciersonafhankelijkheid
Het is tijd om je IT-strategie met een realistischer vizier te bekijken. Je hoeft niet direct in paniek te raken over deze diepgewortelde verwevenheid, maar je moet hem wel incalculeren in je plannen. Vraag bij je volgende software-aankoop of AI-implementatie niet alleen welke slimme intelligentie er aan de voorkant wordt gebruikt, maar vooral door welke digitale leidingen de data aan de achterkant vloeit. Eerlijk gezegd zien we te vaak dat bedrijven dure SLA-contracten tekenen zonder te beseffen dat ze via een lange omweg alsnog overgeleverd zijn aan de grillen van Microsoft. Als je accepteert dat al je zware AI-aanvragen toch via Azure lopen, kun je die kennis strategisch benutten. Misschien betekent het dat je juist wél sneller en directer de keuze maakt voor de oplossingen die Microsoft zelf bouwt, omdat de integratie met je bestaande systemen daar simpelweg het meest frictieloos zal zijn. Je slaat de hippe tussenpersoon met zijn eigen winstmarge gewoon over. Of het betekent dat je bij het bouwen van eigen applicaties heel bewust een extra financiële buffer reserveert voor het onvermijdelijke moment dat de infrastructuurkosten aan de bron stijgen. De techgiganten hebben hun posities voor het komende decennium stevig ingegraven. Wat je nu kunt doen, is stoppen met doen alsof je uit tientallen totaal onafhankelijke AI-leveranciers kunt kiezen. Accepteer de monopolistische fundamenten van het internet zoals ze nu eenmaal gebouwd zijn, en richt je werkprocessen zo in dat je profiteert van hun betrouwbaarheid.